System ratalny

 

 

PRZEBARWIENIA.
 
Zaburzenia barwnikowe wystêpuj± w wiêkszo¶ci przypadków u kobiet.
Najczê¶ciej wystêpuj±cym rodzajem przebarwienia u kobiet jest ostuda (chloasma, melasma), która lokalizuje siê:
  • w okolicy ¶rodkowej czê¶ci twarzy: na policzkach, czole, górnej wardze oraz na nosie i brodzie,
  • w okolicy policzków i nosa,
  • wzd³u¿ ¿uchwy.

Zmiany barwnikowe maj± postaæ plam o kolorze od opalenizny do ciemno br±zowych, rozmieszczonych zazwyczaj symetrycznie.
Zmiany maj± nieregularnie postrzêpione granice.
Plamy nie sprawiaj± dolegliwo¶ci i s± wy³±cznie defektem kosmetycznym, który ma dla pacjentów czêsto bardzo du¿e znaczenie psychospo³eczne.
Przebarwienia powstaj± w wyniku nadmiernej produkcji barwnika (melaniny), przy prawid³owej ilo¶ci komórek wytwarzaj±cych barwnik ( melanocytów).
Melanocyty znajduj± siê w dolnej warstwie naskórka. Maj± one zdolno¶æ w przebiegu reakcji chemicznych do przekszta³cania bezbarwnego substratu - tyrozyny - w br±zowy pigment - melaninê.
Jest on gromadzony w ziarnisto¶ciach zwanych melanosomami transportuj±cymi barwnik do otaczaj±cych komórek naskórka (keratynocytów).
Nastêpnie barwnik wraz z komórkami naskórka wêdruje do jego powierzchni gdzie , w warstwie rogowej, ulega z³uszczeniu.
Od ilo¶ci wytwarzanej melaniny zale¿y kolor przebarwienia.

Przyczyny.
Wiele czynników mo¿e wywo³ywaæ ostudê, ale najistotniejszy z nich to promieniowanie ultrafioletowe.
Przebarwienia mog± wystêpowaæ na pod³o¿u hormonalnym: w czasie ci±¿y, menopauzy, przy zapaleniu przydatków, przy zaburzeniu w miesi±czkowaniu, przy stosowaniu doustnie antykoncepcji, hormonalnej terapii zastêpczej, przy kuracjach hormonalnych, w niedoczynno¶ci nadnerczy, w nadczynno¶ci oraz w niedoczynno¶ci tarczycy.
Przyczyn± mog± byæ równie¿ zwi±zki zapachowe (olej bergamotowy) - ¶rodki konserwuj±ce zawarte w kosmetykach, myd³ach, perfumach.
Stosowanie niektórych leków przeciwdepresyjnych, kardiologicznych i antybiotyków a tak¿e leków przeciw bólowych, przeciw histaminowych, przeciw wirusowych, przeciw grzybicznych oraz moczopêdnych mo¿e wywo³aæ przebarwienie tzw. polekowe.
Niektóre pokarmy, np. seler czy te¿ ziele dziurawca po ekspozycji s³onecznej mo¿e powodowaæ przebarwienia.
Produkcjê barwnika w skórze pobudza promieniowanie (UV), g³ównie krótkofalowe (UVB) ale tak¿e d³ugofalowe (UVA).
Poniewa¿ naturalne ¶wiat³o s³oneczne sk³ada siê g³ównie z UVB z niewielk± domieszk± UVA tym samym mo¿e byæ czynnikiem wywo³uj±cym przebarwienia.
Lampy w solarium i jarzeniowe emituj± g³ównie UVA i dlatego te¿ ich wp³yw na powstawanie przebarwieñ jest znikomy.

Rodzaje przebarwieñ.
Przebarwienia mog± wystêpowaæ na ró¿nych poziomych w skórze.
Naj³atwiej pozbyæ siê przebarwieñ usytuowanych w naskórku.
Najwiêcej k³opotu sprawiaj± przebarwienia je¿eli barwnik przedostaje siê do skóry w³a¶ciwej.

Leczenie.
Z³ogi barwnika zgromadzone w komórkach naskórka mo¿na usuwaæ przez:

GENTLEMAX - najnowszy laser do odm³adzania skóry i redukcji zmarszczek.

LASER FRAKCYJNY.
Laser Frakcyjny to najnowsze osi±gniêcie techniki laserowej stosowanej w dermatologii do leczenia przebarwieñ. £±czy on najlepsze cechy dotychczas stosowanych laserów.
¯aden z dotychczasowych laserów stosowanych w dermatologii estetycznej nie regenerowa³ tak g³êboko skóry przy minimalnych objawach ubocznych, które ustêpuj± po kilku dniach.
Jest unikalnym urz±dzeniem do likwidacji g³êbokich uszkodzeñ skóry.
 

Peelingi - która to metoda jest chemicznym sposobem uszkadzania naskórka, co prowadzi do oddzielenia od siê od kilkunastu do kilkudziesiêciu warstw komórek.
Do z³uszczania wykorzystywane s±:
- alfa - hydroksykwasy (kwas glikolowy, mlekowy oraz migda³owy),
- alfa - ketokwasy (kwas pirogronowy),
- beta hydrokwasy (kwas salicylowy)
- kwas trójchlorooctowy (TCA).
Czas aplikacji oraz stê¿enie poszczególnych kwasów zale¿y od zamierzonej g³êboko¶ci dzia³ania peelingu.
Czêsto preparaty z³uszczaj±ce s± uzupe³niane o zwi±zki hamuj±ce produkcjê melaniny, jak kwas kojowy, kwas fitowy, kwas tioglikolowy.
Z³uszczenie powoduje usuniêcie komórek zawieraj±cych melaninê, ale tak¿e wzrost przepuszczalno¶ci naskórka i nasila penetracjê substancji wybielaj±cych.
Z³uszczanie przyspiesza proces odnowy naskórka.

Najskuteczniejszym peelingiem przeciw przebarwieniom jest Cosmelan (Amelan), który zawiera aktywne czynniki: kwas kojowy, kwas fitowy, arbutynê, palmitynian retinolu i kwas askorbiowy.
Najlepsze efekty przynosi w przypadku przebarwieñ o pod³o¿u hormonalnym skóry t³ustej i mieszanej.
Zazwyczaj wystarczy jeden zabieg.
Na 3 - 4 dzieñ skóra z³uszcza siê p³atami a potem przez co najmniej 3 miesi±ce trzeba stosowaæ specjalny krem wybielaj±cy.
Substancje wybielaj±ce zawarte w kremach oddzia³uj± na kaskadê reakcji chemicznych, które zachodz± w melanocycie i powoduj± powstanie melaniny.
Blokuj± one enzymy komórkowe wewn±trz melanocytu, tak aby dosz³o do utworzenia melaniny.
Najlepsze efekty uzyskuje siê ³±cz±c codzienne stosowanie kremów rozja¶niaj±cych z peelingami chemicznymi.

 
 
IPL - Intensywne ¼ród³o ¶wiat³a to inna metoda walki z przebarwieniami.
Wi±zka ¶wiat³a o odpowiedniej energii poch³aniana jest wy³±cznie przez barwnik ciemnej plamy - melaninê i zamieniana na ciep³o.
Podnosz±ca siê temperatura komórek barwnikowych doprowadza do ich zniszczenia i usuniêcia plamy.
 
 
Ochrona przed s³oñcem.
Bardzo istotne jest aby w trakcie leczenia zmian barwnikowych i po uzyskaniu efektów tego leczenia pacjent chroni³ skórê przed promieniowaniem ultrafioletowym.
Kremy z filtrem przeciw s³onecznym powinny byæ stosowane przez ca³y rok na zewn±trz i wewn±trz pomieszczeñ poniewa¿ nie tylko s³oñce ale równie¿ sztuczne ¼ród³a ¶wiat³a (jarzeniówki) mog± byæ przyczyn± przebarwieñ.
 
 
do góry
 
 
| | |